کار تحقیقاتی خانم زهرا جوریز که در اصل درباره ی کم خونی و فقر آهن است که در خلاصه ی آن به متابولیسم آهن نیز اشاره می شود …
آهن در متابولیسم و انتقال اکسیژن دخالت داشته و در فرآیندهای بیوشیمیایی مختلف نقش دارد. حالتهای معمول اکسیداسیون آهن، فروس(fe2+) و فریک (fe3+) است. سطوح بالاتر اکسیداسیون به صورت حد واسطههای گذرا در فرایندهای ردوکس خاص رخ میدهد، مثل واکنشهای کاتالیز شده به وسیله سیتوکروم p450 cam در پسودوموناس پوتیدا که در یکی از حد واسطها آهن باید به شکل فویل (fe4+) باشد. آهن تمایل بالایی برای اتمهای الکترونگاتیو مثل اکسیژن، نیتروژن و گوگرد که الکترونهای لازم برای تشکیل پیوند با آهن را فراهم میکنند، دارد. این اتمها وقتی جهت گیری مناسبی روی ماکرومولکولها داشته باشند، تمایل بسیار بالایی برای آهن دارند.
آهن میتواند به ماکرومولکولهای مختلف اتصال یافته، ساختار و عملکرد ماکرومولکولها را تغییر داده و نتایج زیان باری روی ارگانیسم ایجاد کند. برای جلوگیری از چنین واکنشهایی برای ذخیره و انتقال آهن پروتئنیهای متصل شونده به آهن وجود دارد.
پروتئین های حاوی آهن
آهن یا به صورت آهن موجود در حلقه پروتوپورفرین IX یا به صورت برهم کنش یا لیگاندهای دیگر پروتئینی به پروتئینها متصل میشود. کملپلکسهای پروتوپورفرین IX فروس و فریک به ترتیب هم و هماتین نامیده میشود.
پروتئینهای حاوی هم شامل (a) و پروتئینهای انتقالی (مثل هموگلوبین) و ذخیرهای (مثل میوگلوبین) اکسیژن و (b) آنزیمهایی حاوی هم به عنوان گروه پروتستتیک (مثل کاتالاز، پراکسیداز، تریپوتوفان) و پروتئینهای غیرهمی شامل ترانسفرین، فریتین و آنزیمهای ردوکس هستند.
